« جوهره ی آفرینش مفرد است. و این جوهره عشق نام دارد.

 عشق نیرویی است که ما را با یکدیگرمی پیوندد تا تجربه ای را که در زندگی های متعدد و در مکان های متعدد جهان پراکنده شده است،

بار دیگر متراکم کند.

 عشق یگانه پل میان جهان نامرئی و جهان مرئی است که همه آدمیان آن را می شناسند.

 یگانه زبان موثر برای ترجمه ی درس هایی است که کیهان هر روز به آدمیان می آموزد. »

 پائولوکوئلیو