خوب رویــــان جفا پیشه وفــا نیـــــز کنند     به کسان درد فرستنـــد و دوا نیـــــز کننـــد

پادشاهان ملاحت چــــو بــه نخجیـــر روند      صـید را پای ببنـدنـــــد و رهـا نـــیز کننـــد 
                       
نظری کن بــه مــن خسته که اربـاب کـرم      به ضعیفان نــــــظر از بــهر خدا نیــز کننــد

عاشقان را ز بــر خویــش مــران تــــا باتــو      سر و زر هر دو فشانـنــــد و دعا نیـز کننـد 

گر کند میل به خوبــان دل مــن عیب مکن      کاین گناهیست کـه در شهر شما نیز کنند

بوسه ای زان دهن تنــگ بـده یا بـــفروش      کاین متاعیست که بخشنـد و بها نیـز کنند 

تو ختایی بچه ای از تـــو خطا نیست عجب     کان که از اهل صوابنـــــد خطا نـــیــــز کنند

گر رود نام من انــدر دهنت باکــــی نیست     پادشاهان بــــه غلط یـــــاد گـــدا نیـز کنند 

سعدیا گر نکنــــد یـــاد تو آن مــــاه مرنـج       ما کـه باشیــــم کـــه اندیشه ما نیـز کنند

 سعـــــــدی